Μάρσα Άλαμ: Σνόρκελινγκ με θαλάσσιες χελώνες στο Marsa Mubarak

Ήρθατε στην Ερυθρά Θάλασσα ακριβώς για ένα τέτοιο πρωινό. Το σκάφος ξεκινά από τη μαρίνα, η ακτογραμμή χάνεται πίσω σας, και κάπου μπροστά, κάτω από τα τιρκουάζ νερά, μια θαλάσσια χελώνα ήδη γλιστρά πάνω από τον ύφαλο — αργή, αρχέγονη, περιμένοντας να μπείτε στο νερό.

Στο Μάρσα Μουμπάρακ γλιστράτε από την πρύμνη του σκάφους και ο κόσμος πάνω από την επιφάνεια σιωπά. Από κάτω σας ο ύφαλος ανοίγει σε έναν τοίχο χρωμάτων — ψάρια-παπαγάλοι βόσκουν στο κοράλλι, κοπάδια στρίβουν μαζί σαν ένα μυαλό, και ύστερα η αργή, πιατοειδής σκιά μιας πράσινης χελώνας ανεβαίνει να αναπνεύσει δίπλα σας. Δύο στάσεις κατάδυσης με αναπνευστήρα υπό συνοδεία σας δίνουν χρόνο να σταματήσετε να μετράτε τα λεπτά και απλώς να επιπλέετε, αβαρείς, σε νερό τόσο διάφανο που ο βυθός μοιάζει αρκετά κοντά για να τον αγγίξετε.

Το Μάρσα Μουμπάρακ είναι ένας από τους τελευταίους κόλπους σε αυτή την ακτή όπου οι χελώνες και τα λιβάδια φυκιών τους ακόμη ευδοκιμούν ανενόχλητα — μια γωνιά της Ερυθράς Θάλασσας που συμπεριφέρεται όπως συμπεριφερόταν κάποτε ολόκληρη η θάλασσα. Το να μοιράζεστε το νερό με μια άγρια χελώνα εδώ είναι λιγότερο ευκαιρία για φωτογραφία και περισσότερο μια ήσυχη υπενθύμιση ότι είστε επισκέπτης σε έναν κόσμο που τα πήγαινε μια χαρά πριν φτάσετε. Οι περισσότεροι αναδύονται πιο ήρεμοι απ' ό,τι βυθίστηκαν.

Πίσω στο κατάστρωμα σας περιμένει ένα μπουφέ γεύμα, ο ήλιος στεγνώνει το αλάτι στο δέρμα σας, και το σκάφος σας παρασύρει προς μια ρηχή αμμουδιά όπου το νερό γίνεται στο χρώμα του γυαλιού. Όλα τα υπόλοιπα — παραλαβή και επιστροφή από το ξενοδοχείο, όλος ο εξοπλισμός, ο ξεκούραστος ρυθμός — έχουν ήδη κανονιστεί· το μόνο που φέρνετε είναι ένα μαγιό. Θα πατήσετε ξανά στην ακτή κουβαλώντας εκείνη την ιδιαίτερη, ακλόνητη γαλήνη που αφήνει πίσω της μόνο μια μακριά ημέρα σε ανοιχτά νερά — τη γαλήνη που διαρκεί περισσότερο κι από το μαύρισμα.