Hurghada: Orange Island Speedboot, Snorkelen & Parasailing

De meeste boten naar Orange Bay varen op het schema van iemand anders, met het gezelschap van iemand anders. De uwe niet. Bij de marina ligt een speedboot te wachten, alleen voor uw groep, en de komende vijf uur telt er maar één schema: dat wat u zelf aan boord bepaalt.

Na twintig minuten gaat de motor terug naar stationair en wordt het water helder genoeg om de schaduw van de romp op het zand daaronder te zien. U gaat het water in. Het rif begint ondiep — een wand ervan, met vissen die in aantallen door het koraal bewegen die niet meer te tellen zijn — en de boot, de wind en iedereen om u heen vallen simpelweg weg. U komt boven wanneer u er klaar voor bent, niet wanneer iemand op een fluitje blaast.

Dan komt het deel waar u niet op had gerekend. Vastgesnoerd achter de boot stijgt u op van het water, en Orange Bay herschikt zichzelf onder u: de zandbank die vervaagt tot een lichte streep, de riffen die zich tonen als donkere vormen waar u overheen had gezwommen zonder ooit hun vorm te zien. U brengt het grootste deel van uw leven door op de grond, binnen uw eigen schaal. Tien minuten boven de Red Sea zijn daarop een stille correctie.

Halverwege de middag wordt het eiland achter u steeds kleiner en niemand haalt u van het dek af. Het zout droogt op uw huid, de koelbox staat nog open, en de boot blijft van u tot aan de marina. U boekte een speedboot en een strand. Wat u mee naar huis neemt, is een dag die volledig aan uw eigen groep toebehoorde — en een licht bijgesteld idee van hoe groot de Red Sea eigenlijk is.