Safaga: Dwudniowa prywatna wycieczka do Luksoru i Abu Simbel

Zarezerwowałeś Morze Czerwone dla wody. Potem, gdzieś w okolicach trzeciego poranka, zaczyna cię ciągnąć ten drugi Egipt — ten, który na wpół pamiętasz ze szkoły, z malowanymi grobowcami i siedzącymi olbrzymami. Jest bliżej, niż myślisz. Samochód odbiera cię z hotelu w Safadze, gdy jeszcze jest ciemno, a zanim słońce naprawdę wzejdzie, wybrzeże zostaje za tobą, a przed tobą otwiera się dolina Nilu.

Pierwszy dzień należy do Luksoru. Schodzisz pochyłym korytarzem w głąb Doliny Królów, temperatura spada, hałas cichnie, a farba na ścianach wciąż ma taki kolor, jaki nadali jej dawni malarze — ochrę, ten szczególny egipski błękit, obwiedzione czernią oczy, które podążają za tobą wzdłuż przejścia. Nad ziemią tarasy świątyni Hatszepsut wyrastają wprost ze ściany skalnej, jakby góra sama się na to zgodziła. Kolosy Memnona siedzą tam, gdzie siedzą już od trzydziestu czterech wieków. A w hali hipostylowej w Karnaku, wśród stu trzydziestu czterech kolumn, których szczytu nie widać, twój przewodnik na chwilę milknie, bo nie ma już nic pożytecznego do dodania.

Potem Asuan, prawdziwe łóżko w 5-gwiazdkowym hotelu i wczesny drugi poranek na to, po co naprawdę pojechałeś na południe. Abu Simbel nie jest po prostu stare. W latach sześćdziesiątych XX wieku rosnący poziom wody Jeziora Nasera groził jego zatopieniem, a świat uznał, że nie może się na to zgodzić — świątynię pocięto więc na ponad tysiąc bloków i odbudowano sześćdziesiąt pięć metrów wyżej na skale, tak by wciąż patrzyła na ten sam wschód słońca, na który patrzyła, odkąd Ramzes II kazał wykuć ją w skale. Stojąc u stóp tych czterech kolosów, poraża cię nie tylko to, że ludzie to zbudowali. To, że ludzie, trzydzieści dwa wieki później, nie chcieli tego oddać.

Wieczorem wracasz na wybrzeże, zakurzony i milczący, z telefonem pełnym zdjęć, których w domu nikomu porządnie nie wytłumaczysz. To normalne — nikt nie wraca z Górnego Egiptu za pierwszym razem z właściwymi słowami. To, co naprawdę przywozisz, to zmienione poczucie skali. Okazuje się, że kraj, na którego skraju dotąd tylko pływałeś, jest starszy, dziwniejszy i o wiele poważniejszy, niż sugerował folder, i resztę tygodnia spędzisz, myśląc o tych jego częściach, których jeszcze nie widziałeś.

Jak wyglądają te dwa dni: odbiór z hotelu w Safadze lub Soma Bay około 05:00 i przejazd do Luksoru; Dolina Królów, świątynia Hatszepsut i Kolosy Memnona, potem lunch nad Nilem i Karnak po południu; dalej do Asuanu i hotelu na noc. Drugi dzień zaczyna się wcześnie ze względu na Abu Simbel, a potem droga powrotna. To dwa długie dni — taka jest uczciwa cena za zobaczenie obu krańców doliny Nilu podczas jednej podróży.