Makadi Bay: Safari quadem, jeepem, na wielbłądzie i buggy z kolacją BBQ

Wybrałeś Makadi Bay dla spokoju — zatoki odciętej od zgiełku, rafy tuż przy plaży, wszystkiego zaplanowanego tak, byś nigdy nie musiał się zastanawiać. Ale góry za murami hotelu czekały cały ten czas, a na jedno popołudnie to one są planem.

Jeep opuszcza ostatnie rondo, a droga znika; zostaje ubita piaskowa nawierzchnia, grzbiety wydm i kierowca, który dokładnie wie, jak szybko można tu jechać. Potem to ty siadasz za własną kierownicą — quad rwie pod twoimi rękami, gaz otwarty na płaskim odcinku, i w głowie nie ma już miejsca na nic poza kolejnym wzniesieniem. Buggy przejmuje pałeczkę niżej i luźniej, ślizgając się w zakrętach, które czujesz w żołądku, zanim jeszcze je zobaczysz.

Potem silniki gasną. Wielbłąd składa się do klęku, wsiadasz, a tempo spada do czegoś bliższego marszowi — to prawdziwa prędkość pustyni, jak się okazuje, nie jeepa. Przed tobą płonie ognisko przed beduińskim namiotem. Ktoś podaje ci chleb wciąż ciepły z piaskowego pieca i szklankę herbaty parzonej z ziołami, których nazwy do końca nie rozpoznasz. Nikt cię nie pogania. Tutaj kolacja zaczyna się, gdy chleb jest gotowy, nie gdy wskazuje na to zegar.

Niebo kończy to, co zaczął piasek, robiąc się naprawdę ciemne, a gwiazdy pojawiają się w liczbie, jakiej nadmorskie oświetlenie Makadi nigdy nie przepuszcza. Kolacja jest grillowana na żywym ogniu pod płótnem namiotu, a potem namiot wypełnia się na pokaz Tanoura — tancerz wiruje przez zmiany kolorów szybciej, niż da się nadążyć wzrokiem — zanim wszystko zamyka pokaz ognia. Droga powrotna do hotelu jest cicha w inny sposób niż zatoka tego ranka: dziś coś przekroczyłeś i to widać.